“Kızıldeniz’ de Skylax artık topallıyordu."

Ölümcül yara almamıştı gerçi, ama yaralarını yalıya yalıya ilerliyordu. Bazı yaralarına ne yazık ki biz neden olmuştuk. 30.000 milden fazla yoldan sonra halimiz, genel bir yıpranmanın ötesindeydi.

Malezya’daki son Raja Muda yarışının adrenaliniyle onu bir mercan kayalığına çıkarmayı dahi becerdik. İşin kötüsü, o kayanın orada olduğunu biliyordum da… Beş buçuk mil hızla giderken aniden bu şekilde durmak ödümü patlatmıştı.

Tayland’ın Ao Chalong koyunda demirliyken birden şiddetli bir fırtına çıktı ve demiri tarayıp bir alüminyum tekneye sağlam bindirdik. Sonuç: Alüminyum tekne bir, celkotunda bir dolu çizikle ve ezilmiş küpeştesiyle Skylax sıfır…

Kızıldeniz bizi zalimce hırpalarken fark ettiğimiz zincirlik perdesindeki yırtık bunların üstüne eklendi.

Yelkenlerimizden bazıları 50.000 milden fazla yol götürmüştü ve deniz bütün armayı sürekli dövüyordu. Okyanus yolculuklarının değişmeyen sorunu yıpranma ve daha çok yıpranmadır.

Ve dümen… Eh, üst yatakta bildiğimiz bir sorun daha. Cam elyafının altındaki kontrplak dolgu artık çürüdü ve epoksi tedavisi de sorunu çözemez oldu.

Alize yolculuklarında her bir dalgayla maruz kaldıkları devasa güç ile dümenler çok yıpranırlar. Topuksuz birçok tekne dümenleriyle ilgili ciddi sorunlar yaşarken, tam destekli dümen topuğu olan Skylax’ ta bile üst yatakta hasar oluştu.

Kızıldeniz’de bedenen ve ruhen yorgun bir şekilde yolumuza devam ediyorduk. Akdeniz’e yaklaştıkça şenlenmeye başladık. Skylax’ın ihtiyacı olan şefkati burada bulacaktık. Yusuf’u ve Can’ı 20 yıldan fazla bir süredir tanıyordum. Yachtworks’te her türlü soruna çare bulacağımı biliyordum. Ayrıca Yusuf, benim sevgili 9 metrelik Tetranora adlı teknemi, Güneydoğu Asya gezimden önce yeniden inşa etmişti. Ve, gerçekten yeniden inşa etmişti. Bununla ilgili bir yazıyı yakın bir tarihte web de yayınlayacağım. Mısır’da onlardan aldığımız e-mail ile bizi Turgutreis’ e beklediklerini öğrendik.

Akdeniz’e geri dönüşümle ilgili duygularımı anlatmam çok zor. Akdeniz, bir diğer deniz değil, Akdeniz benim için yuva. Gözümde biraz yaş ve keyifli bir iç çekişle, 3-4 kuvvetinde latif bir rüzgârla oldukça sakin denizde yelken açtık. Skylax kendi topraklarında ve kendi yurdunun kokusuyla, Yachtworks’ te bakım ve ilgi altına girmeden önce Türkiye’yi Kaş kıyılarında selamlayarak rahatlamıştı artık. Gece, Rodos’tan Bodrum yarımadasının burnuna orsa ilerleyerek Turgutreis’ e vardık. Böylece yola çıktıktan 30.000 mil sonra işte yine aynı yerdeyiz, soluklanıyoruz, eski dostlarımızla bir araya geliyoruz. Hepimiz biraz daha yaşlandık, ama akıllandığımız söylenemez. Ağır ağır yeni maceraları planlamaya başladık bile…